DZISIAJ JEST PIERWSZY DZIEŃ RESZTY MOJEGO ŻYCIA - 196

-
6 czerwca  2020 - dzień sto dziewięćdziesiąty szósty









Sobota.
Padać przestało, więc dziś wróciłem do wędrowania.  Skromnie, bo tylko 10 kilometrów, ale pogoda była bardzo wietrzna, a wszędzie na drogach zalegało błoto, po wczorajszych opadach. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

DZISIAJ JEST PIERWSZY DZIEŃ RESZTY MOJEGO ŻYCIA - 258

-
Obraz
7  sierpnia 2020 - dzień dwieście pięćdziesiąty ósmy. Piątek. Cztery lata temu przeszedłem maraton. 42 kilometry i 185 metrów.  Chciałem sobie udowodnić, że mogę coś zrobić i udowodniłem.   Po czterech latach chciałem zrobić krok do przodu i przejść odległość 50 kilometrów.  Również żeby pokonać swoje słabości, żeby pokazać sobie, że mogę coś zaplanować i to wykonać. Wydawało się, że będzie dobrze.  Tydzień wcześniej pokonałem w górach, bez najmniejszych problemów,  ponad 120 kilometrów. Wczoraj, w ramach rozgrzewki, zrobiłem 15 kilometrowy spacer.  A jednak tego dnia wszystko, co mogło, poszło nie tak . Praktycznie zaraz po wyjściu z domu zaczęły obcierać mnie nogi, choć buty miałem sprawdzone.  Potem zaczęły boleć mnie  stawy kolanowe, a to wszystko po pierwszych paru kilometrach.  Spotkałem się z Olą w Kartuzach, zrobiliśmy rundę przez miasto i poszedłem dalej sam.  Było gorąco, cho...
Czytaj więcej

DZISIAJ JEST PIERWSZY DZIEŃ RESZTY MOJEGO ŻYCIA - 262

-
Obraz
10  sierpnia 2020 - dzień dwieście sześćdzieiąty drugi Wtorek. Dziś przyszedł czas na kilka poważniejszych słów.  Człowiek jest uzależniony od wielu rzeczy.  Ma swoje słabości, uzależnienia, które nad nim panują, przejmują władzę.   Ja też tak mam.  Próbuję zmienić swoje życie. Pokonać słabości.  Wszystko po to, żeby zapanować nad swoim życiem.  Wychodzi mi to różnie. Raz lepiej, innym razem trochę gorzej.  Obecnie jest to "trochę gorzej".   Przez maj, czerwiec i lipiec pilnowałem swojej diety i planów na życie. Wychodziło świetnie.  Waga spadła o ponad 37,5 kilograma.  Czułem się świetnie, dumny z siebie spędziłem tydzień w górach, wędrując w górę i w dół  po szlakach. Forma świetna. Alkohol prawie symbolicznie, zero słodyczy.  Nawet regularne śniadania i obiady w Wiśle nie sprawiły, żeby waga  przestawała  spadać.  Było tak świetnie, że pozwalałem sobie nawet na ...
Czytaj więcej