moje rozmowy z Weiserem...

22 kwietnia  2020 - dzień sto pięćdziesiąty pierwszy Świat bez tolerancji. Uczę się czytać książki elektronicznie. Nie mam wyjścia.  Biblioteki zamknięte, a ja przecież muszę czytać.   Przeczytałem (w zasadzie wczoraj i dziś) kontynuację powieści Król Szczepana Twardocha  - Królestwo.  Ja nie wiem co oznacza dobra, wartościowa literatura. Nie znam się, w końcu zakończyłem swoją edukację  na pierwszym roku filologii polskiej.  Nie mam prawa zatem się znać.  Ale książka dla mnie to opowieść.  Opowieść, której mam ochotę i przyjemność słuchać.  Ochotę, bo temat wydaje mi się ciekawy. Przyjemność, bo zostało to napisane tak, że czytanie jest właśnie przyjemnością. Nie męczy, co nie znaczy, że nie stawia pytań, nie wymaga uwagi, nie każe myśleć.  Dla mnie dobra książka, to taka, którą czytam z nieodpartym przeświadczeniem, że sam chciałbym taką napisać.  Tylko nie potrafię....

21 kwietnia  2020 - dzień sto pięćdziesiąty Dlaczego nie ma już na świecie Indian?  Kanada to kraj wielki i bogaty.  Kanada to kraj uważany za najbogatszy  na świecie, w dodatku kraj szczęśliwych ludzi.  Ale nie zawsze tak było.  Kanada, jak każdy kraj, ma swoją mroczną przeszłość i musi się z tą mroczną przeszłością zmierzyć.  Ale, Kanada, w przeciwieństwie do innych krajów, przynajmniej próbuje to robić.   To olbrzymi kraj zasiedlony przez brytyjskich i francuskich kolonizatorów, ale przecież także przez zamieszkujących tam od zawsze Indian.  Tylko teraz nie używa się już określenia Indianie.  Ponieważ Ci, którzy przyjechali do tego kraju, wyrządzili im tyle krzywd, więc teraz  kulturalni ludzie nie używają tego określenia.  Uważa się je za pejoratywne. To europejska nazwa  używana do określenia bardzo szerokiego grona tysięcy narodowości.  Określenia beznami...

20 kwietnia  2020 - dzień sto czterdziesty dziewiąty Salony fryzjerskie zamknięte. A włosy rosną.  Musiałem coś z tym zrobić. Samodzielne strzyżenie maszynką, to nie jest łatwa sprawa. Zwłaszcza, jak robi się to pierwszy raz w życiu, w dodatku bez możliwości podejrzenia efektów, głównie z tyłu.   Wyszło, jak wyszło.  Dorobiłem  ideę do tej pracy.  Moja obecna fryzura jest odzwierciedleniem aktualnego stanu mojej duszy i mojego życia.  Pokiereszowanego, postrzępionego, poranionego, zdradzonego...

19 kwietnia  2020 - dzień sto czterdziesty ósmy Dziś rocznica. 77 rocznica.   

18 kwietnia  2020 - dzień sto czterdziesty siódmy Od wczoraj chodzimy w maseczkach.    Wybrałem się dziś do sklepu.  Zawsze chodziłem do sklepów codziennie.  Z braku własnego samochodu nie nauczyłem się robienia zakupów większych, ale rzadszych.  Dopiero stan epidemii sprawił, że pojawiam się w sklepach rzadko, co porę dni.  Kiedy się tam jednak pojawię, nie mogę zrozumieć dlaczego Polacy tak tłumnie odwiedzają sklepy spożywcze?  Dziś sobota, wstałem wcześnie, mogłem pójść do sklepu już przed ósmą rano, ale uznałem, że pójdę koło południa, będzie mniej osób. Poszedłem po 11.00. Kupiłem lekarstwa w aptece, do Lidla dotarłem około 11.20.  Nawet się zdziwiłem, że pod sklepem nikt nie czekał.  Szybko wyjaśniło się dlaczego. Godziny dla emerytów.  Pomiędzy godziną 10.00 a 12.00, zakupy w sklepach mogą dokonywać tylko ludzie w wieku 65+.  Ok, rozumiem, sam zaraz będę w tej kategorii wiekowej, mam starsze...

16 kwietnia  2020 - dzień sto czterdziesty piąty  Dzisiaj byłem w Medicoverze u lekarza.   W normalnej sytuacji, u normalnych ludzi, to z pewnością nie była zbyt istotna wiadomość. Co innego u mnie.  Dla kogoś, kto na co dzień nie chodzi do lekarzy, nie zażywa leków, nie bada się, to jednak jest wydarzenie.  Pójść do lekarza i to od razu do psychiatry, to spore wydarzenie.  Wszyscy wokół (no dobra, kilku znajomych) mówią mi, że powinienem pójść do lekarza i załatwić sobie zwolnienie z pracy, na czas, kiedy zostanę bez pracy.  Naprawdę doceniam tę troskę.  Wiem, że oni chcą dobrze, martwią się o mnie, boją się, że będę bezrobotny.  Ja też się tym martwię.  Naprawdę.  Ale w tym wszystkim, co się teraz dzieje, co dotyka także mnie, jest jednak jeszcze jedna sprawa.  Każdy troszczy się o sprawy bytowe, a nikt nie pomyśli jak ja się czuję, jak sobie z tym psychicznie radzę, co siedzi w mojej głowie,...

12 kwietnia  2020 - dzień sto czterdziesty pierwszy  Kościół w czasach zarazy.   Msza święta wielkanocna, rezurekcyjna, to była jedna z tych niewielu, obok pasterki bożonarodzeniowej i mszy rocznicowej po śmierci mamy, na które chodziłem ostatnio do Kościoła.  W grudniu ubiegłego roku, po raz pierwszy od wielu lat,  nie poszedłem na pasterkę. A przecież chodziłem od zawsze.  Nawet będąc w 1989 w wojsku poszedłem w Łodzi, choć przynależność do Centrum Szkolenia Oficerów Politycznych nie wskazywała na to.   Rok później, nadal będąc w wojsku, tym razem w nadmorskim Unieściu, również byłem.  Tym razem nie poszedłem.  Wiem, że to nie będzie obiektywne, wiem, że nadużycie, ale odnoszę wrażenie, że to kościół polityczny, tak bardzo związany z obecną władzą polityczną w kraju, że po prostu nie akceptowalny dla wielu. tak bardzo zaangażowany w politykę, tak bardzo przesiąknięty  korupcją, a przede w...